środa, 2 listopada 2016

Word 2013 - tworzenie indeksu (2)

(Artykuł zaktualizowany z wersji Word 2007)

W poprzednim wpisie (Word 2013:tworzenie indeksu (1)) pokazałem najprostszą technikę znakowania wpisów do indeksu i generowania indeksu. Teraz czas na nieco urozmaiceń.

Narzędzie: Microsoft Word
Kategoria: edytory tekstów
Temat: Tworzenie indeksu pojęć w dokumencie Worda (art. 2 z 3)
Poziom trudności: 2/3
Wielkość dokumentu: ok. 5000 znaków, 5 ilustracji

Hasła główne i podrzędne


Podstawowa metoda znakowania wpisów polega na utworzeniu etykiety umieszczonej w polu Hasło główne w okienku Oznaczanie wpisu indeksu. Jednak mamy też do dyspozycji technikę grupowania haseł, która jest często stosowana w pracach naukowych.
Wyobraźmy sobie, że piszemy pracę naukową na temat starożytnej Grecji i chcemy umieścić w indeksie odniesienia do hoplitów, Ale zamiast rozrzucać je po całym indeksie, grupujemy je w jednym miejscu, tworząc wpis główny hoplici i szereg wpisów podrzędnych, jak pochodzenie, uzbrojenie, taktyka, bitwy itd.

W okienku wygląda to następująco:

WordIndeks2-01

Natomiast znaki sterujące mają nieco bardziej skomplikowaną postać – za hasłem głównym po dwukropku, pojawia się hasło podrzędne.

{ XE “hoplici:taktyka” }


A jaki będzie tego wynik w wygenerowanym indeksie? Na przykład taki (jedna z możliwych postaci):

hoplici
      bitwy, 145
      pochodzenie, 138
      taktyka, 142
      uzbrojenie, 140


Jak widać, w wielu sytuacjach zgromadzenie haseł w postaci dwuszczeblowej hierarchii może być bardzo przydatne, gdyż czytelnik znajdzie pod jednym hasłem głównym wszystkie hasła niższego szczebla, nawet jeśli będą one porozrzucane w różnych miejscach pracy.

Ale, jak się okazuje, możemy tworzyć także hasła wieloszczeblowe. Przykładowo, chcielibyśmy uszczegółowić hasło dotyczące jakiegoś zagadnienia, np. uzbrojenia, i wyróżnić hasła w tekście opisujące włócznie, miecze, tarcze, i nagolenniki.

Nie mamy kolejnych osobnych pól na wpisy jeszcze niższego szczebla w okienku Oznaczanie wpisu indeksu, ale możemy postąpić inaczej. We wpisie podrzędnym podajemy treść wpisu, dwukropek, a potem treść wpisu podrzędnego trzeciego szczebla.

image

Można też, przy odsłoniętych kodach sterujących, skopiować kod dotyczący uzbrojenia i wstawić go w docelowych miejscach, a potem dopisać w środku nawiasu klamrowego, po dwukropku, kolejne szczeble hierarchii. (zauważ, że hasło może być tworzone nie tylko przez objęcie jakiegoś miejsca blokiem, ale i “punktowo”, przez wstawienie kursora w konkretnym miejscu), np.:

{ XE “hoplici:uzbrojenie:włócznia” }
{ XE “hoplici:uzbrojenie:tarcza” }


Szczebli takich mamy maksymalnie siedem. Oczywiście należy zachować umiar w zagnieżdżaniu haseł niższego rzędu, aby skorowidz nie stał się po prostu nieczytelny. Po wygenerowaniu indeksu zobaczymy taki widok:

hoplici
     bitwy, 145
     pochodzenie, 138
     taktyka, 142
     uzbrojenie, 140
          miecz, 140
          nagolennik, 141
          napierśnik, 141
          tarcza, 140
          włócznia, 141


Jak więc widzimy, mając dobre wyobrażenie merytoryczne o hierarchii zagadnień, możemy zbudować precyzyjny indeks, który pomoże czytelnikowi w szybkim odnajdywaniu rozmaitych problemów.

Odsyłanie do innego hasła


W najprostszym przypadku wpisy indeksu są generowane z numerem strony. Jednak w pracach naukowych i dyplomowych często odsyła się czytelnika do innego hasła skorowidza. Technika ta pozwala uwzględnić fakt, że czytelnik może szukać tematu w niewłaściwym miejscu, np. pod "Marysieńka", gdy tymczasem małżonkę króla umieściliśmy we wpisie "Jan Sobieski". Jest to wprawdzie pracochłonne, ale za to znacznie zwiększające dokładność i trafność skorowidza.

Dobrym przykładem odsyłaczy są papierowe książki telefoniczne. W porządnie skonstruowanych bazach takich odsyłaczy jest mnóstwo, gdyż ich użytkownicy bardzo często nie wiedzą, gdzie znaleźć konkretną instytucję, i szukają jej według własnych wyobrażeń, często mocno odległych od logicznej klasyfikacji. Twórcy książek przewidują takie problemy i stosują odsyłacze od nazw potocznych do nazw poprawnych z punktu widzenia klasyfikacji. Wystarczy zatem w sekcji Opcje kliknąć opcję Odsyłacz i wpisać hasło, do którego odsyłamy. Fraza "Patrz jakieś_hasło" pojawi się w skorowidzu.

image

Kod wygląda następująco:

{ XE "Marysieńka" \t Patrz Jan Sobieski }
 

Zaś w wygenerowanym indeksie zobaczymy taki widok:

Marysieńka, Patrz Jan Sobieski


Odsyłanie do zakresu stron


Możliwe jest jeszcze utworzenie wpisu indeksu, które odsyła nie do jakiegoś punktu w pracy, lecz do zakresu stron. Jeśli nie ma sensu odwoływanie się do konkretnej strony, gdyż temat jest opisywany na kilku stronach, możesz podać zakres stron.

Zakres ten musisz wcześniej objąć blokiem i oznaczyć zakładką (na karcie Wstawianie polecenie Zakładka).

image

Tworzymy następnie odwołanie do zakładki.

image

Przykładowy kod wpisu ma postać:

{XE "Gyllenstjerna" \r "ZajęcieKrakowa}


W wygenerowanym indeksie pojawi się wówczas zakres stron odpowiadający zakładce.

Gyllenstjerna, 259–60


Format numeru strony w opcjach to nic innego, jak pogrubienie i/lub pochylenie numeru strony w wygenerowanym skorowidzu.

Pozostałe części cyklu:

Word 2013: tworzenie indeksu (1)

Word 2013: tworzenie indeksu (3)

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Nowości Helionu