Gmail: ustawienia ogólne

Gmail zawiera wiele opcji konfiguracyjnych, które pozwalają nam przystosować system do naszych potrzeb. Są one dostępne po kliknięciu polecenia Ustawienia. Pamiętaj, aby zapisywać zmiany.

Język. W tym miejscu wybieramy język interfejsu. Domyślnie wyświetla się oczywiście język polski, a do dyspozycji masz ponad 50 języków.

Maksymalny rozmiar strony. Opcja ta pozwala wybrać liczbę przesyłek widocznych na jednej stronie. Domyślnie jest ich 50, ale możesz wybrać także 25 lub 100. 25 wątków jest o tyle wygodne, że na dużych ekranach widać wszystkie listy i nie trzeba przewijać strony.

Skróty klawiaturowe. Domyślnie skróty są wyłączone, jednak gdy je włączysz, będziesz mógł wykonywać szereg operacji nie za pomocą myszki, lecz klawiatury. Przykładowo, naciśnięcie c rozpocznie tworzenie nowego listu, a s spowoduje oznaczenie przesyłki gwiazdką. Są też skróty będące kombinacjami lub sekwencjami naciśnięć klawiszy.

Po włączeniu skrótów możesz uzyskać w każdej chwili dostęp do pełnej ich listy, naciskając znak zapytania ?. Ukaże się wtedy okienko, w którym jest pełna lista skrótów, w podziale na kilka grup.

Moje zdjęcie. Opcja pozwala wybrać zdjęcie, które będzie widoczne dla twoich korespondentów w Gmailu i Google Talk.

Kliknij Wybierz zdjęcie, aby wskazać źródło zdjęcia. Jeśli jest to zdjęcie na dysku, kliknij Przeglądaj, wybierz fotografię i wczytaj ją.

W kolejnym etapie wykadruj zdjęcie, przeciągając i zmieniając rozmiar, po czym kliknij Zastosuj zmiany.

Od tego momentu zdjęcie będzie widoczne w opcjach. W dowolnej chwili możesz je zmienić.

Domyślnie, zdjęcie jest widoczne dla każdej osoby, ale możesz zaznaczyć drugą opcję, czyli zdjęcie widoczne wyłącznie dla osób, z którymi można czatować przez Google Talk.

Fotografia będzie widziana przez inne osoby po przesunięciu kursora nad twoją nazwę w otrzymanej przesyłce lub nad kontakt na liście kontaktów w czasie.

Przykład zdjęcia kontaktu widocznego na liście kontaktów w czacie.

Zdjęcia kontaktów. Opcja Pokazuj wszystkie zdjęcia (domyślna) powoduje wyświetlanie zdjęć kontaktów wybranych przez naszych korespondentów. Gdy wybierzesz drugą opcję, Pokazuj tylko zdjęcia, które zostały wybrane przeze mnie, będziesz musiał sam wybrać zdjęcia korespondentów.

Podpis. Domyślnie automatyczny podpis jest wyłączony, ale możesz zredagować swój podpis, który będzie automatycznie wstawiany do treści listu, łącznie ze standardowymi dwiema kreseczkami oddzielającymi podpis od treści.

Wskaźnik poziomu osobistego. Nazwa tej opcji jest dość enigmatyczna, a nawet dwuznaczna, a chodzi w niej po prostu o to, że gdy ją włączymy, obok listów adresowanych wyłącznie do posiadacza konta będzie widoczna podwójna strzałka >>, natomiast gdy będziemy tylko jednym z adresatów (z listy wysyłkowej), list będzie oznaczany jedną strzałką >.

Fragmenty. Opcja jest domyślnie włączona, co powoduje, że na liście przesyłek widzimy nie tylko temat listu, ale i pierwszy fragment jego treści. Wyłączenie opcji spowoduje, że widoczny będzie tylko temat.

Praktyka pokazuje, że wygodniej się pracuje, gdy opcja jest włączona.

Wiadomość o nieobecności. To wygodna opcja pozwalająca powiadomić korespondentów, że akurat jesteśmy nieobecni i nie zaglądamy do poczty. Domyślnie opcja jest oczywiście wyłączona, ale gdy ją włączysz, podasz temat i standardową odpowiedź, każdy nadawca listu otrzyma natychmiast tę odpowiedź.

Zauważ jeszcze, że w systemie pojawia się żółty pasek sygnalizujący, że opcja jest włączona. Gdy wrócisz z urlopu, nie zapomnisz jej dzięki temu wyłączyć.

I jeszcze jedna sprawa. Odpowiedź jest wysyłana do każdego nadawcy, ale możesz ją ograniczyć do osób z listy kontaktów. Ponieważ zasadą jest nieodpowiadanie na spam, być może lepiej jest włączyć opcję ograniczenia, aby nie odpowiedzi nie były też wysyłane spamerom. Kwestia indywidualnego wyboru.

Kodowanie wiadomości wychodzących. Gmail domyślnie wybiera kodowanie zgodne z językiem wiadomości, jednak gdyby pojawiły się u odbiorców problemy z wyświetlaniem wiadomości, możesz przestawić system na kodowanie UTF-8, czyli w międzynarodowym standardzie Unicode.

Załączniki. Domyślnie włączona jest opcja Zaawansowane funkcje załączników, która pozwala wyświetlać pasek postępu przy dołączaniu załączników do listy i pozwala załączać kilka plików jednocześnie. Wymagane jest jednak zainstalowanie środowiska Flash. Gdy włączona jest opcja Podstawowe funkcje załączników, do listu pliki dołączamy po kolei, a paski postępu nie są widoczne.

Uwaga: opcja zaawansowana nie działa w Firefoksie, natomiast działa w przeglądarce Chrome czy Internet Explorer.

Połączenie przeglądarki. W tym miejscu możemy włączyć bezpieczny protokół HTTPS, chroniący konto przed włamaniem – kosztem jest nieco wolniejsze działanie. HTTPS powinniśmy bezwzględnie włączyć wtedy, gdy korzystamy z publicznych komputerów czy w publicznej sieci bezprzewodowej. Jeśli mamy zaufanie do swojej sieci, nie musimy go włączać.

z: Poczta Gmail, ebook w przygotowaniu

PinoTV: prywatna telewizja

Pod adresem http://pinotv.pl jest polski serwis, w którym możesz zbudować własny kanał telewizyjny. Są w nim już setki kanałów, najczęściej muzycznych. Pokażmy, jak w prosty sposób zbudować własny kanał.

• Przejdź na stronę http://pinotv.pl
• Kliknij u góry odsyłacz Załóż nowe konto.
• W formularzu rejestracyjnym wypełnij pola: nazwę ekranową (nick), kontaktowy adres e-mail, dwukrotnie hasło do konta w PinoTV, data urodzenia, płeć.
• Przepisz kod weryfikacyjny z obrazka.
• Wyraź zgodę na warunki prawne.
• Kliknij przycisk Zarejestruj.

Na następnej stronie otrzymasz dane o swoim koncie, m.in. haśle i adresie emailowym w PinoTV.

Teraz możesz już przystąpić do tworzenia kanału telewizyjnego – kanałów takich możesz założyć wiele.

• Kliknij przycisk Stwórz kanał.

Zostanie wyświetlony formularz, w którym definiujemy kanał.

• Podaj tytuł kanału i opis, wybierz kategorię, zaznacz pole wyboru Warunki prawne.
• Kliknij Stwórz kanał.

Zostanie wyświetlona strona z definicją kanału.

Od razu możesz przystąpić do tworzenia zawartości kanału. Dla uproszczenia załóżmy, że będą to klipy z YouTube – tak najszybciej możesz uruchomić swój kanał.

• Kliknij kartę Dodawanie plików.
• Kliknij podkartę Dodaj z innej strony.
• Przejdź do YouTube i wyszukaj potrzebny plik – skopiuj jego adres (możesz także wykorzystać wyszukiwarkę plików w Internecie wbudowaną w PinoTV)
• Wróć do PinoTV i w polu Adres wideo wklej adres skopiowany w YouTube.
• Podaj tytuł wideo i opis.
• Kliknij przycisk Dodaj wideo.

Możesz dodać trzy klipy w jednym rzucie – następne możesz dodać dopiero wtedy, gdy poprzednie zostaną już zaakceptowane.

• Kliknij kartę Ramówka kanału.
• Gdy dany klip zniknie z sekcji Lista wideo w trakcie dodawania, a pojawi się na liście Kolekcja twoich wideo, ustaw kursor na klipie i kliknij przycisk między panelami, aby dodać klip do Ramówki.
• W analogiczny sposób dodaj wszystkie niezbędne klipy – pamiętaj, aby w ramówce układać je we właściwej kolejności. Klipy możesz zresztą przesuwać myszką, jeśli pomylisz ich kolejność.
• Na zakończenie kliknij na dole przycisk Zapisz ramówkę.

Możesz teraz zobaczyć, jak wygląda twój kanał.

• Kliknij na górze Moje kanały.
• Kliknij właściwy kanał, aby uruchomić jego odtwarzanie.

Zbudowany przed chwilą kanał znajdziesz na stronie:

http://pinotv.pl/kanal/popnauk

Kanał będzie aktywny i widoczny w Internecie, ale aby był widoczny na liście kanałów PinoTV, musisz zgłosić go do akceptacji w sekcji Studio, na karcie Informacje o kanale.

Czytelnik wchodzący na stronę twojego kanału będzie odtwarzać film w danym momencie emitowany – tak samo, jakby otworzył telewizor. Program rozpoczyna się dla nas przecież nie od początku, tylko od momentu, w którym zaczynamy oglądać – zdarza sie nieraz, że zaczynamy oglądać film w środku.

Oczywiście to prosty przykład, który najłatwiej utworzyć. Możesz także posyłać do kanału swoje własne nagrania (wykorzystują to zwłaszcza lokalne społeczności nagrywające swoje programy, które nie mają dostępu do telewizji), jak też prowadzić emisję na żywo. Ale to już wyższa szkoła jazdy.

Blogger: ostatnie komentarze

Użytkownicy Bloggera narzekali na brak wbudowanego w platformę narzędzia, które pozwalałoby wyświetlać ostatnie komentarze do wpisów, co ułatwia szybkie ich dostrzeżenie i zareagowanie. Problem został rozwiązany z chwilą pojawienia się w lipcu 2009 gadżetu o nazwie Recent Comments.

Aby umieścić gadżet w blogu wykonaj następujące kroki.

• Otwórz blog w trybie edycji układu.
• Kliknij przycisk Dodaj gadżet.
• W oknie dodawania gadżetów przejdź do karty Polecane.
• Przewiń okno w dół, aż zobaczysz gadżet Recent Comments.
• Kliknij przycisk z plusem przy gadżecie.

• W wyświetlonym oknie konfigurowania gadżetu zmień tytuł z Recent Comments na polski, np. Ostatnie komentarze.
• W polu Wysokość ustal, jak wysoki ma być gadżet – możesz oczywiście zostawić wartość domyślną.
• W polu Number of Comments to Display ustal, ile ostatnich komentarzy chcesz widzieć – domyślnie jest 10.
• Pole Summary Length określa maksymalną liczbę widocznych znaków komentarza – oczywiście gdy komentarz jest krótszy, widzisz go w całości, a gdy dłuższy, zobaczysz link Continue.

• Kliknij przycisk Zapisz.
• Po powrocie do edycji układu ustaw gadżet w wygodnym dla siebie miejscu w skrzydełku blogu.
• Zapisz układ.

Po wyświetleniu blogu zobaczysz listę komentarzy.

W momencie wprowadzenia tych gadżetów nie funkcjonują one poprawnie w Chrome, Safari i Operze, natomiast bez problemów są wyświetlane w Firefoksie i Internet Explorerze.

OpenID: uniwersalny identyfikator

Otwarty, międzynarodowy system OpenID jest narzędziem, które pozwala założyć konto i logować się za pomocą jednego identyfikatora do wszystkich usług, które zaimplementowały u siebie OpenID – nie musimy już pamiętać loginów i haseł do dziesiątek usług, wystarczy jeden identyfikator.

O zaletach i wadach OpenID możesz przeczytać w Wikipedii.

Obecnie wiele serwerów na świecie udostępnia tę usługę, także już posiadane konto w różnych ważnych usługach (jak Google czy WordPress) może posłużyć jako identyfikator OpenID. Tutaj pokażemy, jak założyć konto na polskim serwerze OpenID.pl.

• Przejdź na stronę http://openid.pl.
• Kliknij przycisk Załóż konto.
• Wypełnij  formularz  (nazwa, użytkownika, dwukrotnie hasło  i adres e-mail)
• Przepisz  kontrolny  kod  captcha.
• Kliknij przycisk Załóż konto.

Na następnej stronie zobaczysz informację, że twój identyfikator ma przykładową postać:

TwojaNazwa.openid.pl

Na podany adres pocztowy został wysłany list, w którym jest  link (zweryfikuj swój adres e-mail), który masz kliknąć, aby zweryfikować adres e-mail. Po kliknięciu możesz już się zalogować.

W kolejnych etapach możesz jeszcze przesłać swoje zdjęcie, uzupełnić w profilu dane o sobie w kilku dostępnych kategoriach (zakres danych sam oczywiście ustalasz), w ustawieniach konta zmienić adres pocztowy czy hasło.

Sekcja Wizytówka pozwala utworzyć wizytówkę (zrób to) na podstawie wybranych pól ze sporządzonego wcześniej profilu – zaznacz jedynie pola i kliknij Zapisz. Naturalnie postać wizytówki (zakres pól)  jest zależna wyłącznie od twoich własnych potrzeb. Masz tutaj pełną swobodę wyboru.

Zobaczmy teraz, jak wykorzystać założone konto.

Przykładowo, chcemy założyć konto w PBworks – rodzaj serwisu wiki.

• W polu OpenID podaj swój identyfikator OpenID i kliknij Login.

 

Zostaniesz przeniesiony na stronę operatora, czyli w naszym wypadku OpenID.pl. Musisz się zalogować do operatora swoim loginem i hasłem podanymi w czasie zakładania konta.

• Zaznacz opcję – logowanie tylko tym razem, zawsze lub też do wybranego momentu.
• Wybierz wizytówkę.

• Kliknij przycisk Zatwierdź.

PBworks zażąda jeszcze utworzenia konta, ale to już nie wchodzi w zakres problemu OpenID – od tego momentu możesz się logować na swoje konto w danym serwisie za pomocą OpenID (charakterystyczna ikonka <I>), przy czym od przyjętego terminu ważności zezwolenia zależy, jak długo logowanie nie będzie wymagać ponownej weryfikacji u operatora OpenID.

Na twoim koncie w OpenID.pl, w zakładce Zaufane strony, pojawi się informacja o udzielonej autoryzacji – możesz ją ręcznie odwołać.

W analogiczny sposób, za pomocą założonego konta OpenID, będziesz mógł się logować w wielu innych serwisach. Wystarczy tylko zapamiętać swój identyfikator OpenID i logowanie do operatora OpenID, które będzie tym rzadsze, im dłuższe okresy autoryzacji przyjmiesz.

Word: spisy

Odsyłam też do ebooka mojego autorstwa, Napisz pracę dyplomową w Microsoft Word 2007.

We wpisie Word: spis ilustracji powiedzieliśmy, że rolę wyznacznika przy tworzeniu spisu ilustracji pełni etykieta o nazwie Rysunek, na podstawie której jest generowany spis ilustracji zawartych w dokumencie. Word zawiera trzy predefiniowane etykiety: Rysunek, Tabela i Równanie.

Przykładowo, zobaczmy, jak oznakować tabelę.

• Przejdź do wstęgi Wstawianie.
• Kliknij przycisk Tabela w grupie Tabele.
• Zaznacz dowolną liczbę kolumn i wierszy, aby wstawić tabelę.
• Przejdź do wstęgi Odwołania.
• W grupie Podpisy kliknij Wstaw podpis.
• W oknie Podpis wybierz etykietę Tabela.
• W polu Podpis uzupełnij treść podpisu.
• Kliknij OK.

Po wstawieniu podpisu będzie on widniał nad lub pod tabelą, zależnie od tego, którą opcję wybrałeś w polu Położenie.

Aby utworzyć spis tabel, wykonaj kolejno następujące kroki:

• Przejdź na koniec dokumentu.
• Naciśnięciem Ctrl+Enter wymuś utworzenie nowej strony.
• Wpisz tytuł spisu, np. Spis tabel.
• Oznacz tytuł stylem nagłówka i ustaw kursor pod tytułem.
• Przejdź do wstęgi Odwołania i w grupie Podpisy kliknij Wstaw spis ilustracji.
• Jako etykietę spisu wybierz Tabela.
• Kliknij OK.

Spis zostanie natychmiast wstawiony w miejscu kursora.

Oczywiście aktualizacje spisu i ewentualne zmiany szablonu robimy w identyczny sposób, jak w opisanych wcześniej spisach ilustracji.

Jak widzisz, to właśnie użyta w definicji spisu etykieta powoduje rozróżnienie spisów rozmaitych typów.

Powiedzieliśmy wyżej, że mamy trzy etykiety – rysunki, tabele i równania. Ale możemy utworzyć wiele innych etykiet, które pozwolą nam tworzyć odrębne spisy rozmaitych obiektów, np. osadzonych w dokumencie arkuszy Excela, diagramow czy wykresów

Załóżmy, że wstawiamy do dokumentu diagram z galerii SmartArt widocznej we wstędze Wstawianie.

• Przejdź do wstęgi Odwołania.
• W grupie Podpisy kliknij Wstaw podpis.
• W oknie podpisu kliknij Nowa etykieta.
• W oknie Nowa etykieta podaj nazwę etykiety, np. Diagram, i kliknij OK.
• Uzupełnij treść podpisu i kliknij OK.

Po wstawieniu podpisu uzyskamy taki efekt.

Oczywiście, tworząc teraz na końcu pracy osobny spis diagramów, będziemy musieli wykorzystać w nim jako wyznacznik etykietę Diagram.

Nowa etykieta będzie od tej chwili stale obecna w Wordzie (możesz ją w dowolnej chwili usunąć), podobnie jak wszystkie inne etykiety, które samodzielnie utworzysz, a które pozwolą rozróżniać serie rozmaitych obiektów wstawianych do dokumentu i podpisywanych. Jak widzisz, to wygodna i efektywna technika, która pozwoli dobrze opisać tworzony przez ciebie dokument.

cdn.

Yoono: Firefox uspołeczniony

Yoono jest dodatkiem do przeglądarki Firefox, który pozwala wygodnie korzystać z szeregu ważnych narzędzi, w tym przede wszystkim serwisów społecznościowych. Pokażmy podstawowe techniki posługiwania się tym dodatkiem.

Aby zainstalować Yoono:

• Przejdź na stronę https://addons.mozilla.org/pl/firefox/addon/1833.
• Kliknij przycisk Dodaj do programu Firefox.
• Kliknij przycisk Zainstaluj w okienku instalacyjnym.
• Kliknij Uruchom ponownie program Firefox.

Po restarcie zaakceptuj warunki użytkowania – dodatek zostanie uruchomiony w lewym panelu przeglądarki, zajmując kilkadziesiąt megabajtów pamięci operacyjnej.

W pierwszej kolejności podłącz się do serwisów społecznościowych. Pokażemy to na przykładzie kilku popularnych serwisów.

• Kliknij przycisk Twitter.
• Na wyświetlonej stronie Twittera podaj swój login i hasło do Twittera, kliknij Allow.

• Jeśli chcesz, zapamiętaj hasło w przeglądarce.

Ikona Twittera w Yoono zostanie zaznaczona zielonym “ptaszkiem”, jako aktywna.

• Aby dodać Facebook, kliknij ikonę serwisu.
• Na wyświetlonej stronie logowanie do Facebooka podaj swój adres e-mail i hasło.
• Aby nie logować się za kazdym razem, zaznacz opcję zapamiętywania hasła w Yoono.
• Kliknij Zaloguj się.

Po zalogowaniu możesz zamknąć kartę.

W analogiczny sposób, aczkolwiek odmienny dla każdego z serwisów, podłącz inne interesujace cię serwisy. Gdy zakończysz, kliknij na dole przycisk Finish.

Yoono przejdzie do trybu wyświetlania zbiorczego strumienia informacji ze wszystkich podłączonych serwisów – tutaj widzimy Twitter, Facebook i FriendFeed.

Możesz wyświetlać każdy strumień z osobna, klikając jego ikonę nad polem edycji statusu. Przy kazdym serwisie masz narzędzia odpowiadające narzędziom danego serwisu, np. w wypadku Twittera strumień wpisów, listę znajomych, prywatne wiadomości i wzmianki z twoją nazwą w treści.

Gdy w strumieniu pojawi się nowa informacja od którejkolwiek obserwowanej osoby w dowolnym z podłączonych serwisów, w prawym, dolnym rogu ekranu wyskoczy na kilka sekund okienko z powiadomieniem.

Jeśli zechcesz teraz opublikować jakąś informację w którymś z serwisów:

• Wstaw kursor do pola edycji statusu.
• Wpisz treść.
• Zaznacz ptaszkami, status których serwisów chcesz uaktualnić.
• Kliknij przycisk Update.

Po chwili wpis ukaże się w tych serwisach – przyklad w Twitterze:

Jeśli zechcesz ponownie dodać jakieś serwisy do swojej listy, kliknij ikonę strzałki na karcie Friends i wybierz polecenie Add Social Networks, co pokaże znany już interfejs.

Aby doraźnie schować interfejs Yoono, kliknij ikonę z dwiema strzałeczkami w lewym, górnym rogu jego panelu. Przywrócenie interfejsu wymaga kliknięcia w tym samym miejscu.

W rozwniętym menu masz także pozycję Manage Widgets. Jej kliknięcie spowoduje wyświetlenie interfejsu, w którym możesz dodać inne usługi. Dodajmy, dla próby, webowy serwis pocztowy.

• Na karcie Widgets kliknij Mail.
• Kliknij Finish.
• W wyświetlnym interfejsie kliknij ikonę z plusem i zaznacz twój serwis pocztowy.
• Podaj nazwę użytkownika i hasło, zaloguj się.

Yoono wyświetli listę przesyłek. Kliknięcie wiadomości rozwinie ją w interfejsie Yoono – kliknięcie strzałki przywróci listę przesyłek. Z kolei kliknięcie ikony w rogu uruchomi interfejs poczty na stronie.

Discovery to wyszukiwarka informacji w różnych źródłach.

Music pozwala uruchamiać zasoby muzyczne w serwisach Last.FM i Imeem, o ile masz tam konta.

Share to narzędzie do promowania stron. Gdy klikniesz tę zakładkę, Yoono wyświetli okienko Share this on, w którym możesz zaznaczyć, w których serwisach chcesz podać informację o stronie, która cię właśnie zainteresowała. Możesz także dodać komentarz. Kliknięcie przycisku Share prześle wpis do tych serwisów.

Warto jeszcze wspomnieć o zintegrowanym z Yoono mechanizmie wyszukiwawczym OneRiot. To wyszukiwarka działająca w trybie rzeczywistym, przeszukująca ważne serwisy społecznościowe, jak Twitter, Facebook czy MySpace.

Gdy wpiszesz w górnym polu wyraz kluczowy i uderzysz Enter, Firefox wyświetli stronę z wynikami wyszukiwania.

Na zakończenie zauważ wreszcie, że gdy dwukrotnie klikniesz jakiś wyraz na stronie, ukaże się ikona lupy, której kliknięcie spowoduje wyświetlenie interfejsu Discovery Links.

Gmail: graficzne motywy

Standardowe ustawienia Gmaila są zadowalające, ale jeśli ktoś lubi odmianę, może zmienić wygląd interfejsu, sięgając po graficzne motywy. Mamy około 30 gotowych motywów, ale możemy też zdefiniować własne.

• Aby zmienić motyw, uruchom Ustawienia, a potem kartę Motywy.

Na pierwszym miejscu jest domyślny widok interfejsu, do którego zawsze możesz wrócić, gdy zmiany ci się znudzą.

Klikając poszczególne motywy powodujesz zastosowanie ich i zapisanie zmian – niektóre motywy są dość fantazyjne.

Gdy klikniesz motyw Drzewo, system poprosi o podanie twojej lokalizacji – jeśli mieszkasz w małej miejscowości, podaj jakieś duże miasto znajdujące się w pobliżu.

Niektóre motywy są dynamiczne – ich postać zmienia się zależnie od pory dnia – stąd właśnie konieczność podania lokalizacji. Jest ona ustalana (możesz ją zmienić) przy próbie wczytania pierwszego z dynamicznych systemów.

Masz także możliwość samodzielnego zdefiniowania kolorów, co wymaga już odrobiny pracy.

• Kliknij Wybierz własne kolory
• W wyświetlonym oknie Utwórz własny motyw zdefiniuj kolory poszczególnych elementów. Wskazując dany element i klikając kolor zobaczysz od razu zmianę.
• Gdy motyw będzie gotowy, kliknij Zapisz.
• Jeśli nie będziesz zadowolony ze zmian, kliknij Resetuj, co przywróci domyślny wygląd w edytorze motywu.

Zabawa jest przyjemna i pożyteczna – możesz całkowicie odmienić wygląd swojego Gmaila, a gdy zechcesz, w dowolnym momencie zmienić go ponownie.